<title_newspaper="Życie Warszawy">
<title_article="Święto Węgier Ludowych">
<author_1="A. P.">
<author_2="">
<language="pl">
<style="press">
<year="1951">
<month="4">
<date="1951-04-04">
<period="d">
<status="1_obieg">
<support="paper">
Sześć lat temu Armia Radziecka wyparła z Węgier resztki wojsk hitlerowskich, wyzwalając ostatecznie cały kraj. Siedem miesięcy toczyły się boje o Węgry — od uwolnienia pierwszych miast, Segedu i Debreczyna, poprzez uwieńczoną wyzwoleniem stolicy słynną „operację budapeszteńską” aż po oczyszczenie z wroga całości terytorium. Zwycięstwo Armii Radzieckiej przyniosło Węgrom nie tylko wyzwolenie od hitleryzmu, ale także umożliwiło narodowi wydobycie się spod jarzma feudalno-kapitalistycznego, na którego straży stała, współdziałając z hitlerowcami w eksploatowaniu, narodlu i kraju, klika Horthy—Szalassy. Dlatego dzień 4 kwietnia, jako dzień podwójnego wyzwolenia, jest największym świętem narodowym Węgier.
Wojska hitlerowskie, opuszczając Węgry, uwiozły ze sobą (nie bez współdziałania kolaborantów) ponad 20 proc. węgierskiego majątku narodowego i zostawiły kraj w nędzy i zniszczeniu. Nowe życie rozpoczęło się w ciężkich warunkach. Jednakże naród węgierski pod przewodnictwem Węgierskiej Partii Pracujących potrafił wszystkie swe siły twórcze wprzęgnąć w dzieło odbudowy i, otrzymawszy wszechstronną pomoc od Zw. Radzieckiego, szybko uruchomił produkcję.
Już wiosną 1945 r. chłopstwo bezrolne i małorolne przejęło z rąk obszarniczych ok. 2,3 mil. ha ziemi. W sierpniu 1946 r. zreorganizowano podwaliny finansowe nowego życia, przeprowadzając stabilizację pieniądza. Reforma rolna i uzdrowienie stosunków finansowych umożliwiły przystąpienie do gospodarki planowej. Pierwszy plan trzyletni, podjęty 1 sierpnia 1947 r., zdołano ukończyć przedterminowo, po upływie zaledwie 2 lat i 5 miesięcy. Był to sukces tym większy, że jeszcze w pierwszym roku planu trwała ciężka walka z kapitalistami, zanim ich całkowicie nie usunięto z przemysłu, kopalń, banków i handlu hurtowego. Pomimo, iż nacjonalizację przeprowadzono stosunkowo późno, wzrost stopy życiowej — w porównaniu z okresem przedwojennym — wyniósł już pod koniec trzylatki ponad 40 procent.
</support>
</status>
</period>
</date>
</month>
</year>
</style>
</language>
</author_2>
</author_1>
</title_article>
</title_newspaper>